Even een kort berichtje om alle ongeruste zielen gerust te stellen: het gaat goed met mij=)! Het is soms niet zo gemakkelijk om over straat te lopen. Ook omdat de schrik er nog altijd wat inzit, om lastiggevallen te worden. En de kans is reëel.
Ik heb het enorm druk gehad deze week maar toch maak ik even tijd om jullie wat nieuwtjes te vertellen anders bestaat het gevaar dat ik mijn blog ga verwaarlozen ;-).
Maandag had ik een afspraak met de directrice van onze residentie. Samen met Mandy en Kaat ben ik gaan praten over de aanval en diefstal. Conclusie van het gesprek: ze kan niet veel aan doen aan de groeiende criminaliteit in het weekend. Maar dat konden we al raden...
Dinsdag zijn ik en Kaat naar de Belgische Ambassade gegaan om een voorlopige identiteitskaart te gaan halen. Ik was heel nieuwsgierig of die mensen daar Nederlands zouden spreken. En jawel! De mevrouw die ons geholpen heeft, was een Vlaamse. Wat deed het deugd om mijn verhaal eens te kunnen vertellen in het Nederlands. Ik had gelukkig mijn rijbewijs op mijn kot gelaten en dit geldt nu als mijn identiteit hier in Marseille.
In de namiddag zijn Kaat, Mandy en ik met de andere Belgen Tineke, Isabel en Pieterjan naar het strand gegaan. Het was leuk om even weg te zijn van alles en bovenal niet lastiggevallen te worden.
Woensdag hadden we terug afgesproken met hen om de corniche af te lopen. Dit is een 3km lange baan met uitzicht op zee die je kan aflopen. En wij wouden deze kleine uitdaging wel aangaan =)!
Gisteren hadden we een afspraak met onze contactpersoon hier, meneer Oliveri. Na hem 2 dagen proberen te contacteren, gaf hij woensdag eindelijk een teken van leven. We mochten donderdag rond half 3 bij hem langsgaan, ook om eindelijk eens over onze evaluatie hier te spreken. Binnen 3 weken ben ik terug naar België en ik weet nog altijd niet wat ik moet doen als evaluatie hier. Gisteren dacht ik meer uitleg te krijgen maar wat kreeg ik als antwoord? Hij WIST HET NOG ALTIJD NIET, hij wou eerst met Christel De Neve bellen, mijn contactpersoon in België. Ik kon mijn oren en ogen niet geloven, ook omdat hij dit zonder gène vertelde. Toen ik hem vertelde dat ik nog maar 2 weken de tijd had om hier geëvalueerd te worden (de laatste week is het vakantie), zei hij dat ik me totaal geen zorgen moest maken omdat het toch 'uit de buik moet komen'. Ik ben volledig akkoord, alleen moet ik de evaluatie niet in het Nederlands doen maar in het FRANS, een stuk moeilijker dus. Maar dat is te moeilijk om te begrijpen... Ik was héééééél ontgoocheld!
Door al die extra zorgen, komt mijn eindwerk en andere taken serieus op de achtergrond. Ook omdat de dagen hier te snel voorbij vliegen.
Wat staat er nog gepland voor dit weekend? Morgen gaan we met de andere Belgen eens naar het Carnaval dat aan de Vieux Port georganiseerd wordt en gaan we lekker iets eten. Zondag komt een hele goeie vriendin hier aan in Marseille. Ze zal een weekje blijven. Ik kijk er enorm naar uit! Ook omdat ze mijn bankkaart en simkaart zal meebrengen ;-)).
Alles begint terug op zijn pootjes te vallen en ook hebben we door deze situatie veel nieuwe mensen in onze residentie leren kennen wat leuk meegenomen is. Maar ik betrap er mezelf toch op dat ik veel alerter ben in onbekende situaties en dat ik ook niet direct meer iemand vertrouw. Marseille heeft zijn mooie kanten maar het wordt steeds meer een stad waar blanke mensen niet meer thuishoren...
Ondanks alles wat er gebeurd is, vind ik het nog altijd een unieke ervaring en maken we nog heel veel leuke dingen mee!! =) Kaat en Mandy dit had niet zonder jullie gekund ;-)xxx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten