Agression violente

Een week stage achter de rug in het 6de leerjaar en het is vrijdag fantastisch geëindigd  met een lesje dat ik zelf mocht geven. Vooraleer ik dit mocht doen, was er een kajakactiviteit omdat het sportweek was. Ik wou dit zeker niet aan mij laten voorbijgaan! Kajakken op de Middellandse zee met goed weer, een droom =).

In de namiddag mocht ik dan een volledig lesje in het Frans geven met thema België, dat was toch even stressen voor mij. Maar de leerlingen hielpen mij wanneer ik op een woordje niet komen en hierdoor liep het heel vlot. Ook de mentor was heel tevreden dus ben ik blij dat ik deze uitdaging heb aangegaan. Spijtig genoeg kan ik geen foto's publiceren maar de reden krijgen jullie als jullie nog wat verderlezen ;-)...

Gisteren was het ideaal weer om een dagje naar Aix-En-Provence te gaan. Samen met de andere erasmussers Tineke, Isabel en Pieterjan hadden we afgesproken om met de bus naar daar te gaan. Aix-En-Provence staat bekend om zijn fonteinen en die hebben we dus ook veel gezien =). Het was er ook veel properder en toeristischer dan Marseille.

Om de dag af te sluiten hebben we terug in Marseille in een echte Belgische friterie gegeten. ZALIG om weer de goeie, oude Belgische kost te kunnen eten! We hebben ons heel goed geamuseerd!

Na afscheid te nemen van Tineke, Isabel en Pieterjan stapten Mandy, Kaat en ik terug naar onze residentie. Het was 8u 's avonds en nog licht dus er was geen vuiltje aan de lucht. In het weekend moeten we wel een andere ingang nemen in een achterbuurt omdat de hoofdingang gesloten is.
We waren nog aan het nagenieten van zo een toffe dag toen ik plots werd aangesproken door een 15jarige Arabische jongen die vroeg waar het station was. Ik wees de richting aan en voor dat ik het wist wou hij en 2 andere Arabische vrienden mijn tas stelen. Ik liet mij niet doen en strubbelde wat tegen. Ook Mandy kwam tussenbeiden en schopte één van de jongens. Zij kreeg hierbij ook een oorveeg en schop terug. Ik werd ondertussen op de grond geduwd en kon mij niet meer verdedigen. Voor dat ik het wist waren de jongens weg met mijn tas met mijn portefeuille, gsm, fototoestel, kamersleutel en enkele souvenirs die ik die dag had gekocht. Toen ik besefte dat ik al mijn foto's kwijt was van de stage en van Aix-en-Provence werd het mij even teveel. Ik was in shock... Op 2 minuten tijd was ik mijn belangrijkste persoonlijke spullen kwijt.

De foto's die ik dus hier op deze blog heb kunnen zetten van Aix-en-Provence zijn van Kaat, bedankt hiervoor ;-).

Nadat ik bekomen was, werd mijn slot meteen veranderd van mijn kamer enmoest ik klacht gaan indienen bij de politie. Gelukkig waren er enkele jongens en een meisje van onze residentie die wilden meegaan want als het donker is, is het helemaal ONmogelijk om buiten te lopen als meisje. Op het politiecommissariaat zei men dat we eerst naar het ziekenhuis moesten gaan, om de verwondingen te laten vaststellen. Zo gezegd zo gedaan en na dit gedaan te hebben, konden we terug naar de politie. We kregen een commissaris te spreken en na een kleine 2uur had hij eindelijk alle klachten opgeschreven. Resultaat, er zal niets tegen deze agressies ondernomen worden. Hoe ik dit weet? Ik vroeg hem wat hij nu gaat ondernemen om de criminaliteit te verminderen. Hij antwoordde dat hij de handen van die criminelen zal afhakken. Op dat moment van de dag, kon ik niet echt lachen om zijn 'grappen'.

In totaal heeft dit tot 6u deze morgen geduurd. Mandy, Kaat en ik gaan Ibrahim, Julien, Amine en Ambre zeker nog eens uitnodigen bij ons om iets te komen drinken om hen te bedanken. Want ze zijn met ons van 11u 's avonds tot 6u 's morgens mee geweest.

Dit is nog maar eens een bewijs dat het hier NIET VEILIG is als ik nu zelf niet meer overdag kan rondlopen met 2 anderen in de straten van Marseille. Wanneer mij nu nog één iemand mij iets vraagt, ook al is het de vriendelijkste persoon op de wereld, ik loop gewoon rechtdoor en ik blijf lopen.

Nu moet ik alles terug in orde maken en zo snel weer mijn papieren en kaarten terug zien te winnen. Terug extra werk maar we geven de moed hier niet op! =) Toch zal ik blij zijn als ik terug in het veilige, rustige Vlierzele ben ;-).

Bisous