Tomber par terre

Zaterdag hadden Mandy, Kaat en ik afgesproken met de andere Belgische erasmussers Isabel, Tineke en Pieterjan die hier wat verder logeren. Het was supermooi weer en we hebben aan de Vieux Port 's middags gezellig iets gegeten op een terras. We hebben ons terug heel goed geamuseerd! Nadien hebben we samen nog wat geshopt in de winkelstraten van Marseille. Dat was wel wat minder voor Pieterjan die ons altijd maar winkel in en winkel uit moest volgen ;-).

Morgen gaan we bij hen op hun kot iets gaan eten en nadien een klein feestje... Dat beloofd! =)

Na het shoppen, hebben we afscheid genomen. Zoals jullie nu al weten, niet voor lang!

Mandy, Kaat en ik hebben nog wat broodnodige inkopen gedaan en gingen nadien rond 19u te voet terug naar onze residentie. Onderweg, waren we zoals altijd goed aan de praat en dan was het spijtige moment daar:
Ik val met al mijn inkopen op de grond... Ik had blijkbaar een afstapje niet gezien en ik had mijn linkervoet omgeslaan. Ik was enorm verschoten! Gelukkig waren Kaat en Mandy terplekke om mij te kalmeren. Mijn linkervoet deed enkele momenten enorm veel pijn maar die pijn nam ook snel weer af. Ik stapte op een laag tempo verder. Op het eerste zicht bleek het nog mee te vallen.

De avond vorderde en ik kreeg meer pijn. Ook had ik enorme moeite om op mijn voet te staan. Mandy had direct het goede idee om ijs te maken om nadien de zwelling wat te minderen. Tijdens een spelletje monopoly schonk Mandy zelf mijn cola light in, een moment om nooit meer te vergeten, zo verwend worden ;-).

Gisteren kon ik nog steeds niet op mijn voet steunen. Na even met mijn mama overlegd te hebben op skype, vonden we het beter om een scan te laten nemen in het ziekenhuis. En dan begon het avontuur pas! Ik ben opgehaald door een ambulance hier in onze residentie. Dat was een beetje overdreven, inderdaad, maar hier in Frankrijk zijn ze zulke situaties gewoon. Kaat vergezelde me naar het ziekenhuis, waarvoor dank!=)

Aangekomen in het ziekenhuis, namen ze een scan. Na een paar uur wachten, in Frankrijk zijn ze namelijk niet van de snelste, kreeg ik te horen dat mijn voet niet gebroken was. Gelukkig! Ik heb een verrekking opgelopen maar meer uitleg kon de verpleegster mij niet geven. Ze deed heel veel zalf op mijn voet, deed er verband rond en tenslotte moest ik 3pillen slikken.

Ik kreeg ook een voorschrift met medicamenten en de broodnodige krukken die ik in de apotheker moest gaan halen.

Spijtiggenoeg heb ik mijn voeten hier in Marseille elke dag nodig dus ik hoop dat ik snel terug te been ben! Ik wil alvast mijn superverzorgers, Kaat en Mandy bedanken om mij zo te helpen! =)

Bisous!